«Αν θα βγω, θα βγω πυροβολώντας»…

Κυριάκος Μάτσης: "ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα... αλλά περί αρετής".

Υπάρχουν κάποιες στιγμές στη ζωή, στο μοιρόγραφτο συναπάντημα της μοίρας με την αιωνιότητα, κάποιες στιγμές που μετριέται το πραγματικό μπόι του ανθρώπου.  Το μεσημέρι τις Τετάρτης 19ης του Νιόμβρη το 1958 στο Δίκωμο, το μέτρο ήταν μόνο ένα… αυτό που αναδύεται από τα βάθη των αιώνων, όπως προστάζει το φυλετικό χρωματόσωμα της φυλής μας:  

«Το αληθινό μπόι του ανθρώπου να μετριέται πάντα με το μέτρο της λευτεριάς»  

Ο σταυραετός του Πενταδάκτυλου έχοντας συναίσθηση του Ιστορικού Χρέους να φυλάξει Θερμοπύλες απάντησε όπως οι τρακόσοι απαντούσαν: 

«Ελευθερίης γλιχόμενοι, αμυνεύμεθα ούτως όκως αν και δυνώμεθα» ( η λαχτάρα της ελευθερίας μας παρακινεί να τον αντιμετωπίσουμε, να αμυνθούμε, με όση δύναμη έχουμε, Θερμοπύλες 480 π.Χ., Ηρόδοτος VIII-143).

«Αν θα βγω, θα βγω πυροβολώντας»…

Άρπαξε ο αγέρας τη κραυγή του παλληκαριού και την ύψωσε στης Ρήγαινας το θρονί και μετά κατηφόρισε στη Κερύνεια, στη Μόρφου στα χωριά και τις πόλεις. Η κραυγή - προσταγή, πήρε τα βουνά και τα λαγκάδια κραυγάζοντας την άνοιξη της σκλάβας γης που ξέκοψε μοναδική μέσα από τους αιώνες της σιωπής… 

Β. Γιωργαλλάς, 19/11/2012