Καλο ταξιδι Παναγιωτη
Καλο ταξιδι Παναγιωτη
επάμεροι· τι δε τις; τι δ΄ ου τις; σκιάς όναρ άνθρωπος.
Σου είναι
αδύνατον να μην συμμεριστείς την οδύνη αυτής της απώλειας...
«…άσε ελεύθερα
όλα όσα νιώθεις, αφέσου στη θλίψη και ω, άφησε αυτή τη θλίψη ν' απλωθεί, ν'
απλωθεί κι άλλο, να με ξεπεράσει, έτσι που να πάψει αυτή η θλίψη να είναι δική
μου»... (David Plant)
Θρήνος… Θρήνος
σημαίνει «έκφραση έντονου ψυχικού πόνου με κλάματα, λυγμούς και μοιρολόγια» …το
μοιρολόι, δραματοποιεί τον θάνατο, με
τον σπαραγμό που αποτελεί ακραία μορφή πένθους
Αποχαιρετισμός
με μια προσπάθεια ελεύθερης μετάφρασης ενός
ποιήματος του David Plant, γραμμένο για κάποιο δικό του μοιρολόι, από ανάρτηση της κόρης μου
στο διαδίκτυο…
"Βάλε τους Θεούς πέρα από την πίστη,
εκεί όπου αχοβολώντας
με τα’ άρματά Τους διαβαίνουν με μια ατέλειωτη πορεία το δρόμο για το
ηλιοβασίλεμα
περνώντας μέσα από φωτεινά σύννεφα
διαγράφοντας στο διάβα Τους ένα πνεύμα που θα μείνει
αθάνατο στους αιώνες.
Φεύγουν, και εσύ όρθιος στη κορφή του βουνού
να τους βλέπεις να απομακρύνονται,
να τους ακούς να τραγουδούν το πένθιμο άσμα τους,
που θα συνεχίσει να ακούγεται και όταν θα έχουν φύγει,
συνοδευόμενο από άρπα, Αιολική, που οι μελωδίες της βγαίνουν στο φύσημα του
ανέμου,
συμφωνική αρμονία στο σύμπαν…
Εσύ,
κράτησέ Τους για πάντα μέσα στις προσευχές σου".
Συνοδευόμενος
με τις προσευχές, τη θλίψη και το μοιρολόι μας πορεύσου τη μακαρία οδό,
Παναγιώτη… πορεύσου στο συναπάντημα της αιώνιας μοίρας μας επιβεβαιώνοντας τον Μένανδρο…
«ον οι θεοί φιλούσιν αποθνήσκει νέος»…
Β. Γιωργαλλάς
27/6/2014
'Put the Gods beyond belief, there where
Their chariots rumble in a long parade, All on their way to where the sun sets
Among bright clouds, and as they ride
Invoke in them a spirit that will survive
Their going, you standing on a mountain top
To see them as they go, to hear them sing
Their dying song, a song still heard
After they have gone, accompanied by
An Aeolian harp played by the winds
That harmonise the universe,
And keep them in your prayers. '
Their chariots rumble in a long parade, All on their way to where the sun sets
Among bright clouds, and as they ride
Invoke in them a spirit that will survive
Their going, you standing on a mountain top
To see them as they go, to hear them sing
Their dying song, a song still heard
After they have gone, accompanied by
An Aeolian harp played by the winds
That harmonise the universe,
And keep them in your prayers. '
David Plant


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου