Ηρωα μου...
Πέντε ζευγάρια φθαρμένα από το χρόνο άρβυλα, παντού άτακτα σκορπισμένα κόκκαλα ανακατεμένα με χώμα… Σημάδι ότι τα κορμιά έμειναν άταφα στο έλεος του χρόνου και των αρπακτικών…
Τα σημάδια από σφαίρες παντού, μετά από τόσα χρόνια ακόμα εκεί. Γύρω εκατοντάδες κάλυκες, κάλυκες από όπλα ελληνικά… Σημάδι ότι εδώ έγινε μάχη… Πέντε με πόσους; Δεν έμεινε κανείς να μας το πει…
Πέντε… θυσία για την Λευτεριά στις προδομένες Κυπριακές Θερμοπύλες, ακολουθώντας τον δρόμο της τιμής και του καθήκοντος… Λεωνίδες μπροστά στις ορδές του Αττίλα… για να δείξουν σε όλους εμάς ότι ο ένδοξος θάνατος προτιμάται από την άδοξη ζωή, μόνο από τους Αρίστους, διότι το δεύτερο θεωρείται φυσικό, ενώ το πρώτο προσωπική επιλογή…
Β. Γιωργαλλάς
17/11/2016
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου