Ενωτικού δημοψηφίσματος επέτειος

Ενωτικού δημοψηφίσματος επέτειος

«Τζιαί αν η Ένωση γενεί αυτό πρέπει να πράξουν
να' ρτουσιν πα' στο μνήμα μου να το βροντοφωνάξουν,
φαίνεσται μου' ν ν'αναστηθώ,
που μές στον Άδην να βρέθω σ' ένα λεπτόν που πάνω,
να πω “Ζήτω η Ένωση” τζιαί πάλιν ας πεθάνω»

Η θύμηση των στίχων του μακαριστού Ξενή Πάτσαλου έρχονται στη μνήμη μου διαβάζοντας μια συνέντευξη του πρώην Πρόεδρου της Ελλάδος Μιχαήλ Στασινόπουλος για την εμπειρία του από την τελετή ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στις 7 του Μάρτη του 1948.

Συγκινημένος περιέγραφε την τελετή στη Ρόδο:

«Κατέβηκε πρώτα η εγγλέζικη σημαία με τον ύμνο τους και κατόπιν σιγά-σιγά ανέβηκε η ελληνική σημαία εις το μεγάλο εκείνο κοντάρι, το τεράστιο εκείνο κοντάρι που η βάση του λέει στα λατινικά “βωμός της πατρίδος”.

Λοιπόν, τι συνέβη εκείνη τη στιγμή;

Όταν άρχισε ν’ ανεβαίνει η ελληνική σημαία στο κοντάρι, διά μιας όλοι οι παρευρισκόμενοι Δωδεκανήσιοι γονάτισαν στο χώμα. Γονάτισαν να χαιρετίσουν τη σημαία. Άλλο να το λέω κι άλλο να το βλέπει κανείς αυτό το θέαμα. Κι εμείς σαν ένας άνθρωπος γονατίσαμε, χωρίς να έχουμε προειδοποιηθεί από κανέναν […]

Όταν τελείωσε η τελετή και διαλυθήκαμε, ξαφνικά αντελήφθην ότι ο κόσμος που παρευρίσκετο εκεί δεν διελύετο να πάει στις δουλειές του. Αλλά, συσσωματωμένος ως ένας άνθρωπος, ως μια μάζα, εβάδιζε προς μία ορισμένη κατεύθυνση.

Λέω «πού πάνε αυτοί;». Όλος αυτός ο κόσμος, πλήθος, πήγαινε γραμμή σε μία κατεύθυνση.

“Αυτοί – λέει – πάνε στο νεκροταφείο. Πάνε να πούνε στους νεκρούς ότι ελευθερώθηκε η Δωδεκάνησος”…»

(Από το βιβλίο του Ελ. Ι. Διακογιάννης: «Οι ανυπότακτοι της Σύμης»).

Κάτι παρόμοιο έγινε και στη Κάλυμνο. Μετά την υποστολή της αγγλικής σημαίας και την ανύψωση της ελληνικής, οι Καλύμνιοι αποχώρησαν σκυφτοί και η πλατεία του νησιού άδειασε. Πήγαν όλοι στο νεκροταφείο να αναγγείλουν στους προγόνους τους ότι η Κάλυμνος ξαναγινόταν ελληνική. Γιατί είχε γίνει έθιμο, όσοι πέθαιναν να αφήνουν ευχή και κατάρα να τους το πουν μόλις η Κάλυμνος ξαναγινόταν ελληνική.

Αφιερωμένο στους προγόνους που δρασκέλισαν τον κόσμο με το ίδιο όνειρο…

Βασίλης Γιωργαλλάς
7/3/2017