Ο Ερμής του Πραξιτέλη

 «… Ένα από τα λαμπρά επιτεύγματα του ελληνικού πολιτισμού, είναι ότι υπέδειξε στον άνθρωπο να ερωτευθεί το σώμα σαν ιερό κρατήρα θείου κάλλους. …Το κάλλος αποδεικνύεται ως η ανθρωπίνως συλληπτή αρχή του Είναι, στο χρυσοκύανο σελάγισμα του σύμπαντος». (Οικονομίδης, Μ. 2012, σελ. 20. Αρμενίζοντας στην Ανατολή του Δυτικού Πολιτισμού. Αθήνα: εκδοτικός οργανισμός Λιβάνη)

Ο Ερμής του Πραξιτέλη στο αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας, να προκαλεί το θαυμασμό για την ομορφιά και τα συναισθήματα που δημιουργεί το περίφημο αγαλμάτινο σύμπλεγμά του με τον Διόνυσο στην αγκαλιά. Η μεγαλοπρεπής παρουσία του μεταλαμβάνει στον επισκέπτη τα γεννήματα του κλασικισμού, σε μια ασύλληπτη ανθρωπίνως έκφραση του ανθρώπινου κάλλους. Μια συμπύκνωση της νατουραλιστικής, συμμετρικής και εύρυθμης απόδοσης του ανθρωπίνου σώματος. 

Ο Πραξιτέλης ολοκλήρωσε το έργο αυτό τον 4ο π.Χ. αιώνα, αναπαριστώντας μια στιγμή ανάπαυλας του αγγελιαφόρου θεού στο ταξίδι του στην κατοικία των Νυμφών με σκοπό να παραδώσει τον μικρό Διόνυσο στις Νύμφες για να τον αναθρέψουν, μακριά από την οργή της Ήρας. 

Ένα σύμπλεγμα από παριανό μάρμαρο, που η στιλπνότητα του, η εκφραστικότητα του βλέμματος που ατενίζει με ηρεμία το άπειρο, η σιγμοειδής κλίση του σώματος, σε ένα πάλεμα της κίνησης και της ακινησίας για επικράτηση, η απαλή απόδοση των μυών και των μελών του σώματος, δικαίως το κατατάσσουν στα σπουδαιότερα έργα της παγκόσμιας γλυπτικής τέχνης.

Ο Ερμής, αναδύθηκε στη σκέψη μου διαβάζοντας το έργο του φίλτατου Ματθαίου Οικονομίδη, «Αρμενίζοντας στην Ανατολή του Δυτικού Πολιτισμού», όταν αναπλέοντας την αισθητική εμπειρία, αναφέρει: «… Ένα από τα λαμπρά επιτεύγματα του ελληνικού πολιτισμού, είναι ότι υπέδειξε στον άνθρωπο να ερωτευθεί το σώμα σαν ιερό κρατήρα θείου κάλλους …Το κάλλος αποδεικνύεται ως η ανθρωπίνως συλληπτή αρχή του Είναι, στο χρυσοκύανο σελάγισμα του σύμπαντος». (Οικονομίδης, 2012, σελ. 20). 

Ο Ερμής του Πραξιτέλη, σε μια διάψευση του Σκωτσέζου φιλόσοφου Hume, που ισχυριζόταν ότι το να επιζητεί κάποιος το απολύτως ωραίο αποδεικνύεται μάταιη προσπάθεια (Οικονομίδης, 2012).