Μετά τη βροχή, διπλό ουράνιο τόξο…

Κάποιες μέρες βροχερές, σκοτεινές και μίζερες στην ερημία της μοναξιάς μου… Μέσα στη συννεφιά της ψυχής μου… μέσα στη μπόρα και τη τρικυμία, αναζητώ λυτρωτικά να φανεί το ουράνιο τόξο… για μια νέα αρχή, αγιοκέρι και αισιοδοξία στη πορεία αναζήτησης κρυμμένων θησαυρών ή απλά της ελπίδας στη ζωή…

Χάδι βελούδινο, προσευχή στην πνοή του παραδείσου… ουράνια χρώματα στα σύννεφα τ’ ουρανού, το ουράνιο τόξο αφιέρωμα στην ομορφιά της ζωής, έμπνευση των αναζητήσεών μας, που μας παρωθεί να δούμε τη ζωή με αισιοδοξία, πέρα από τα καθημερινά που μας θλίβουν, που θολώνουν τα χρώματα των παιδικών μας ονείρων…

αγάπη μέσα στην καρδιά, γλυκιά ηλιαχτίδα μέσα στα όνειρά μου,

…να παρακαλώ να μείνει λίγο ακόμα…
...ακόμα μια στιγμή μέσα στην αιωνιότητα...

Β. Γιωργαλλάς
25/2/2014