THE ROAD NOT TAKEN - Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΑΛΕΞΑ

Robert Frost, 1920

Δύο δρόμοι χώριζαν σ’ ένα χρυσαφένιο δάσος, 

Και προς λύπη μου και τους δυο να ταξιδέψω δεν μπορούσα

Και καθώς ήμουν ταξιδευτής μονάχος, κάθισα πολύ ώρα 

Κοιτάζοντας τον ένα, όσο να χαθεί στο βάθος 

Μέχρι κει που χανόταν στη στροφή στα άγρια χόρτα, 

Μετά πήρα τον άλλον, πού ’ταν το ίδιο όμορφος κι εκείνος, 

κι ίσως να είχε πιο πολλούς λόγους για να διαλεχτεί ,

Καθότι χορταριασμένος, ζητούσε να περπατηθεί, 

κι ας έδειχνε πως από περαστικών το πόδι δεν ήταν πατημένος

και το πέρασμα τους φαινόταν περίπου το ίδιο, 

Και οι δύο εκείνο το πρωί ήρεμοι ανοίγονταν μπροστά μου

Με φύλλα αγνά κι απάτητα από ανθρώπινο ποδάρι,

Ω, φύλαξα τον πρώτο για κάποια άλλη μέρα! 

Και γνωρίζοντας όμως πως ο ένας δρόμος σ’ άλλον σε οδηγεί, 

Αμφέβαλα εάν θα επέστρεφα ποτέ ξανά. 

Θα το διηγούμαι μ’ ένα στεναγμό αυτό

Κάπου για πολλά, πολλά χρόνια μετά: 

Δύο δρόμοι χώριζαν σ’ ένα δάσος, 

Εγώ πήρα τον λιγότερο ταξιδεμένο

Και αυτό ήταν που έκανε όλη την διαφορά...

Κάποιοι επιλέγουμε και αυτό το δρόμο... ή μόνο αυτό το δρόμο...
Όπως και να’ χει είναι "ο δρόμος ο λιγότερο περπατημένος" αλλά και ο πιο ελεύθερος και ανεξάρτητος.

Β. Γεωργαλλάς
11/8/2013