Ευαγόρας Παλληκαρίδης

Ευαγόρας Παλληκαρίδης, 18 χρονών από τη Τσάδα της Πάφου… 13ης του Μάρτη 1957, μεσάνυχτα… στους νεανικούς του ώμους σηκώνει το σταυρό της λευτεριάς βαδίζοντας το στερνό του ταξίδι προς την αγχόνη… στο συναπάντημα της αιώνιας μοίρας του… ατάραχος στο ικρίωμα, κοίταξε κατάματα το θάνατο, κοίταξε κατάματα τον δυνάστη… και αυτός χαμήλωσε το βλέμμα… ο δυνάστης, ο κάθε δυνάστης που στήνει αγχόνες… ν’ αλυσοδέσει τον ήλιο… ο ήλιος, αιώνιος έφηβος φωτίζει με την παλικαριά της Ρωμιοσύνης, γράφει ποιήματα και φωνάζει… δυο μέτρα γης δεν φτάνουνε για τα κορμιά μας, δυο μέτρα γης δεν φτάνουνε για τα’ όνειρο που πρόβαλε κείνη την Άνοιξη μέσα από το βρεγμένο χώμα της καρδιάς μας, δυο μέτρα γης δεν φτάνουνε ούτε για μια πατημασιά του τραγουδιού μας…

Σε λίγο ξημερώνει… και ο ήλιος χαράζει… χαράζει να φωτίσει την Άνοιξη, την Άνοιξη της γης που ξέκοψε μοναδική μέσα από τους αιώνες της σιωπής…

Η μνήμη σου αιώνια, όμορφε Έλληνα… απόψε τα μεσάνυκτα θα’ μαι εκεί μαζί σου…

Β. Γεωργαλλάς, 13/3/2013